Titaandioxide in voeding

Titaandioxide wordt veel gebruikt in de voedingsindustrie als kleurstof E171.

 

Titaandioxide is een heldere, witte stof die al ongeveer 100 jaar gebruikt wordt als een belangrijke kleurstof in vele industrieën.

Het geeft levendigheid en textuur aan veel producten en wordt veelvuldig gebruikt in de voedingsindustrie.

 

  • Titaandioxide, in levensmiddelen bekend als de kleurstof E171, wordt al meer dan vijf decennia gebruikt.

 

  • Het kan worden gebruikt om voedsel er aantrekkelijk uit te laten zien en gebruikt in consumentenverpakkingen kan TiO2 voedsel helpen beschermen tegen afbraak. .

 

  • Het is slecht oplosbaar en wordt niet gemakkelijk opgenomen door het lichaam; het is niet aangetoond dat het gebruik ervan in voedsel negatieve gevolgen heeft voor de gezondheid.

 

Inleiding

Titaandioxide wordt gebruikt in de voedingsindustrie om voedingsmiddelen er verser en aantrekkelijker te laten uitzien.

Het is een natuurlijk voorkomend materiaal en wordt gebruikt in voeding in de gezuiverde vorm van een oxide van titanium, het negende meest overvloedig aanwezige element op aarde.

Bekend als TiO2, of in voeding als kleurstof E171, voldoet het product aan de huidige Europese wetgeving, wat betekent dat het geen stoffen bevat die als gevaarlijk voor de consument worden beschouwd.

 

In welk soort voedsel wordt E171 gebruikt en waarom?

E171 wordt gebruikt in diverse voedingsmiddelen, van snoepjes tot mozzarellakaas.

Uit studies blijkt dat consumenten meer geneigd zijn voedingsmiddelen te kopen en te eten die helderder of levendiger van kleur zijn, omdat ze er verser uitzien. TiO2 voegt ook textuur toe aan voedingsmiddelen en wordt vaak gebruikt als antiklontermiddel.

E171 wordt vaak gebruikt om voedsel een natuurlijke witheid en ondoorzichtigheid te geven, zoals ijs en het glazuur op taarten, om voeding er nog lekkerder te doen uitzien.[1]

Titaandioxide in voeding wordt al lange tijd gebruikt in voedsel gebruikt om onze maaltijden en snacks er esthetisch aantrekkelijk te laten uit zien. Voedingsfabrikanten gebruiken het al meer dan 50 jaar veilig in goedgekeurde toepassingen.

 

 

Is E171 veilig om te eten?

Ja, bij gebruik in voedsel komt titaandioxide niet in de bloedsomloop terecht en gaat ongewijzigd door het spijsverteringsstelsel waar het niet wordt geabsorbeerd.

E171 heeft strenge Europese tests en classificatie ondergaan. Hierbij werd aangetoond dat titaandioxide niet achterblijft of zich ophoopt in het menselijk lichaam of in het milieu.

TiO2 is goedgekeurd om gebruikt te worden als kleurstof in voedsel. Om een esthetische aantrekkingskracht te geven aan voedingsmiddelen, moeten de TiO2 deeltjes het zichtbaar licht verstrooien. Dit zorgt ervoor dat het voedsel witter of verser overkomt; hiervoor moet een deeltje 400-700 nm (nanometer) zijn. Nanodeeltjes zijn 100 nm of minder; TiO2-deeltjes van deze grootte worden zelden of nooit in voedsel aangetroffen.

Toch is er in Frankrijk bezorgdheid ontstaan over de vraag of nanodeeltjes in levensmiddelen worden gebruikt. Het Franse agentschap voor voedsel, milieu en gezondheid en veiligheid op het werk (ANSES – Agence Nationale de Sécurité Sanitaire, Alimentation, Environment et du Travail) heeft opgeroepen tot meer onderzoek naar de biologische effecten van nanodeeltjes in levensmiddelen.[2][3]

In de meer dan 50 jaar dat titaandioxide wordt gebruikt als voedingskleurstof is er nooit een aantoonbaar verband gelegd met een slechte gezondheid bij de mens.

In juni 2018, in antwoord op een verzoek om wetenschappelijk advies van de Europese Commissie, bevestigde de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) haar standpunt dat uit gegevens over het gebruik van E171 in levensmiddelen was gebleken dat deze stof veilig is voor de consument.

Het eerste advies werd gepubliceerd in 2016 en maakte toen deel uit van een herevaluatie van alle tot 2009 toegestane kleurstoffen in levensmiddelen. De EFSA bekeek daarna de meest recente studies naar E171. De EFSA kwam daarbij tot de conclusie dat de veiligheid van E171 niet wordt beïnvloed door de deeltjesgrootte, aangezien de stof niet door het menselijk lichaam wordt opgenomen. [4] De conclusie was dan ook dat er geen reden was om het eerdere standpunt, dat E171 veilig was voor gebruik in levensmiddelen, te wijzigen. [2][5]

 

Wat zeggen de experts over E171 in voeding??

In 2015 voerde een groep onderzoekers van het Food and Environment Research Agency in het Verenigd Koninkrijk, het voedingsinstituut in het Tübitak Marmara-onderzoekscentrum in Turkije en het RIKILT-instituut voor voedselveiligheid in Nederland een studie uit naar de orale consumptie van nano- en grotere TiO2 deeltjes.

Hun onderzoek vond geen “belangrijke interne blootstelling van de consument aan nanodeeltjes”.[6]

Andrew Maynard, professor in milieuwetenschappen aan de universiteit van Michigan, maakt zich ook geen enkele zorgen over de eigenschappen van de stof en het effect ervan op mensen. In een artikel uit 2015 zei hij: “TiO2 is een vrij saaie chemische stof. Het lost niet op in water. Het is niet bijzonder reactief. Het wordt niet gemakkelijk via voedsel door het lichaam geabsorbeerd. En het lijkt geen gezondheidsproblemen te veroorzaken.”[7]

 

Een veilig en nuttig voedselingrediënt

Er wordt een grote verscheidenheid aan pigmenten en additieven gebruikt om voedingsmiddelen aantrekkelijker te maken voor de consument.

E171 is echter de meest effectieve witte kleurstof in voedsel. Het is tot vijf keer efficiënter dan alternatieven zoals silica of calciumcarbonaat. Vervanging door een alternatief zou ook nieuwe, niet onderzochte gevaren met zich mee kunnen brengen.

Door gebruik te maken van E171 kunnen levensmiddelenproducenten de hoeveelheid kleurstoffen om voeding aantrekkelijk en veilig te maken verminderen.